Sivas kent merkezinin en işlek noktalarından İnönü Bulvarı’nda el işi ürünleri satarak hayatını sürdüren 75 yaşındaki Şükriye Koç, çocukluk yıllarında yaşadığı zorlukları geride bırakmadan mücadelesine devam ediyor. Dört kardeşin en büyüğü ya da küçüğü olduğuna ilişkin bilgi bulunmayan Koç’un kardeşlerinin tamamı eğitim alarak diploma sahibi olurken kendisi okula gidemedi.
Koç, eğitim hayatının başlamamasının nedenini babasının kendisine söylediği sözlerle anlattı. Boyunun uzun olmasını gerekçe gösteren babasının, “Sen öğretmenlerden uzunsun, niye okula gidiyorsun?” dediğini belirten Koç, bu nedenle eğitim alamadığını ifade etti. Okuma yazma öğrenemeyen Koç, çocuk yaşta çalışmaya başlayarak ailesinin geçimine katkıda bulundu.
9 yaşında başladığı mesleği 66 yıldır sürdürüyor
Şükriye Koç’un çalışma hayatı henüz 9 yaşındayken halı dokumayla başladı. İlerleyen yıllarda kilim ve yastık dokuyan Koç, bugün ise bebek hırkası, bebek patiği, kadın patiği, erkek çorabı, lif ve yelek gibi el işi ürünler hazırlıyor.
Kendi ördüğü ürünleri İnönü Bulvarı’nda kaldırım üzerinde kurduğu tezgahta satışa sunan Koç, böylece geçimini sağlamaya çalışıyor. Ürünlerin satışının her zaman düzenli olmadığını belirten Koç, bazen sipariş aldığını, bazen de hazırladığı el işlerinin satılmadığını dile getiriyor. Hava şartlarının da çalışma düzenini etkilediğini söyleyen Koç, özellikle soğuk havalarda tezgâhını açamadığını, satışların iyi olmadığı günlerde ise evine erken döndüğünü aktarıyor.
11 kez ameliyat geçirdi, çalışmaktan vazgeçmedi
Hayatı boyunca çeşitli sağlık sorunlarıyla mücadele eden Koç, felç geçirdiğini, sırtında demir bulunduğunu ve bacağında korse kullandığını anlattı. Bugüne kadar 11 kez ameliyat olduğunu belirten 75 yaşındaki kadın, tüm bu zorluklara rağmen çalışmayı sürdürdüğünü söyledi.
Tek başına yaşadığını ifade eden Koç, kendi emeğiyle kazandığı parayla kimseye muhtaç olmadan yaşamaya çalıştığını dile getirdi. El işi yapmanın kendisine iyi geldiğini belirten Koç, evde oturmak yerine tezgâhının başında olmayı tercih ettiğini söyledi.
“Ben tek yaşıyorum. Çok hastalık atlattım, felç oldum, sırtımda demir var, bacağımda korse bağlı ve 11 kez ameliyat oldum. 9 yaşından beri bu işi yapıyorum. Öncesinde halı dokudum, kilim dokudum, yastık dokudum, şimdi de el işleri yapıyorum” sözleriyle yaşadığı süreci anlattı.
“Çok şükür elim, kolum tutuyor”
Kardeşlerinin eğitim alıp diploma sahibi olduğunu, kendisinin ise okuyamadığını söyleyen Koç, elinden geldiği sürece çalışmaya devam edeceğini belirtti. Hazırladığı ürünleri hem kendisinin ördüğünü hem de kendisinin sattığını anlatan Koç, “Kendim yapıyorum, kendim satıyorum. Kimseye muhtaç değilim. Her zaman benim yanımda örgü çantam bulunur. Çok şükür elim, kolum tutuyor, bu şekilde geçiniyorum” dedi.
El emeği ürünlerin dayanıklılığına da dikkat çeken Koç, makine üretimi ürünlerin daha kısa sürede yıpranabildiğini, el işi ürünlerin ise daha uzun süre kullanılabildiğini ifade etti. Hazırladığı ürünler için sipariş de aldığını belirten Koç, örgü ve dokuma becerisiyle yıllardır hayatını kazanıyor.
Çocuk yaşta eğitim fırsatından mahrum kalan Şükriye Koç, 66 yıldır sürdürdüğü emeğiyle yaşam mücadelesini devam ettiriyor. Sivas’ın işlek caddelerinden birinde tezgâhının başında ürünlerini müşterilerle buluşturan Koç, sağlık sorunlarına rağmen kendi ayakları üzerinde durmaya çalışıyor.
