Yaşam

O Günlerde Malatya Bir Başkaydı: Eski 23 Nisan Bayramlarını Hatırlayanların Gözü Yaşlı!

Şimdilerde stadyumlar değişti, kutlamalar dijitalleşti ama Malatyalılar için "beyaz keten ayakkabı" ve "stadyumdaki insan kuleleri" hala unutulmazlar arasında. 2026 yılından geçmişe bir yolculuğa çıkıyoruz: İşte Malatya’nın o eski, tozlu ama samimi 23 Nisan hatıraları...

2026 yılının modern dünyasında, akıllı cihazlar ve dijital etkinliklerle kutladığımız 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Malatyalılar için aslında çok daha derin bir anlam taşıyor. Özellikle 80’li, 90’lı ve 2000’lerin başındaki Malatya’da bayram demek, tüm şehrin aynı heyecanla nefesini tutması demekti.

Beyaz Ayakkabılar ve Tebeşir Tozu

Haber merkezimize ulaşan eski anı fotoğraflarına bakıldığında, Malatyalı çocukların en büyük ortak hafızası "beyaz ayakkabılar". Bayramdan günler önce çarşıdaki ayakkabıcılardan alınan o keten ayakkabılar, bayram sabahı kirlenmesin diye büyük özenle saklanırdı. Eğer ayakkabı biraz eskiyse, annelerimiz beyaz tebeşirle üzerini boyar, ışıl ışıl yapardı.

Şehir Stadyumu’nda İnsan Selleri

Artık yerinde hatıraların yükseldiği eski Malatya Şehir Stadyumu, o zamanlar bayramın kalbiydi.

  • Hazırlıklar: Okulların bando takımları İnönü Caddesi'nde yankılanır, provalar haftalar öncesinden başlardı.

  • Gösteriler: Beden eğitimi öğretmenlerinin eşliğinde yapılan ritmik jimnastik hareketleri ve o meşhur "insan kuleleri" tribünleri ayağa kaldırırdı.

  • Protokol: Malatya protokolü tam kadro yerini alır, resmi geçit töreninde her okul kendi sancağını gururla taşırdı.

Bayramın Tadı: Macun Şekeri ve Kernek Parkı

Tören biter bitmez kutlamalar şehrin sokaklarına taşardı. Stadyum çıkışında seyyar satıcılardan alınan macun şekerleri, kağıt helvalar bayramın en lezzetli ödülüydü. Ailelerin değişmez durağı ise Kanal Boyu ve Kernek Parkı olurdu. Yeni kıyafetleriyle parkta tur atan çocuklar, Malatya’nın o meşhur bahar güneşinin tadını çıkarırdı.

Stadyum Törenleri Biter, Mahalle Olimpiyatları Başlardı!

Resmi geçit töreninin ardından Malatya’nın dört bir yanındaki okul bahçeleri ve boş arsalar, çocukların kıyasıya mücadelesine sahne olurdu. İşte o dönemlerin "en heyecanlı" 23 Nisan aktiviteleri:

  • Zıplayarak Bitiş Çizgisine: Çuval Yarışları Bel hizasına kadar çekilen kenevir çuvalların içinde düşe kalka ilerlemeye çalışan çocukların mücadelesi, izleyenleri kahkahaya boğardı. Malatya’nın güneşli nisan öğleden sonralarında, toz toprak içinde birinci gelmek için verilen o uğraş, bugünün en modern oyun parkurlarına taş çıkartırdı.

  • Dengenin Sınandığı An: Kaşıkta Yumurta Taşıma Ağızda titizlikle tutulan bir kaşık ve o kaşığın ucunda her an düşmeye hazır bir yumurta... "Sakın düşürme!" bağırışları arasında bitiş çizgisine varmaya çalışan miniklerin konsantrasyonu görülmeye değerdi. Yumurtayı kırmadan bitiren mahallenin kahramanı ilan edilirdi.

  • Eller Arkaya: Yoğurt İçinde Altın Bulma Yarışı Bir tepsi dolusu bembeyaz yoğurdun içine gizlenen bozuk parayı veya altını bulmak için verilen mücadele, çocukların yüzünün tamamen yoğurda bulanmasıyla sonuçlanırdı. Bu kareler, Malatya’daki eski bayram kutlamalarının en renkli fotoğraf karelerini oluştururdu.

  • Hız ve Beceri: Halat Çekme ve Mendil Kapmaca Mahalleler arası rekabetin zirve yaptığı halat çekme yarışlarında, tüm sokak çocukların arkasında saf tutardı.

“Nerede O Eski Bayramlar?”

Bugün 2026 Malatya’sında teknoloji ve imkanlar artsa da, o dönemin çocukları olan şimdinin yetişkinleri, stadyumdaki o tozlu toprağın kokusunu ve bando takımının ritmini hala özlemle anıyor.