Malatya denildiğinde akla gelen önemli doğal güzelliklerden biri olan Beydağı, şehre hâkim görüntüsünün yanı sıra hakkında anlatılan hikâyelerle de dikkat çekiyor. Yıllardır yörede anlatılan bir efsane, Beydağı’nı gizemli bir hikâyenin merkezine yerleştiriyor.
Anlatılanlara göre Beydağı’nın yükseklerinde bir ermiş uyuyor. Bu ermişin zaman zaman uyandığı ve Malatya Ovası’nın durumunu sorduğu rivayet ediliyor.
Bu anlatı, yıllar boyunca büyüklerden çocuklara aktarılırken zaman içerisinde farklı şekillerde anlatılsa da hikâyenin merkezinde Beydağı, Malatya Ovası ve “altın saban” bulunuyor.
“Malatya Ovası Sürüldü Mü?”
Efsanenin en dikkat çekici bölümünde, uyuyan ermişin uyanarak Malatya Ovası’nın altın sabanla sürülüp sürülmediğini sorduğu anlatılıyor.
Rivayete göre kendisine henüz ovanın altın sabanla sürülmediği söylendiğinde yeniden uykusuna dalıyor. Ancak bir gün sorusuna “evet” cevabı verilirse ermişin yeniden uyanacağına inanılıyor.
Efsanede geçen altın saban ise yalnızca bir tarım aracını değil, Malatya Ovası’nın bereketini, bolluğunu ve refahını simgeliyor.
Efsanenin Merkezinde Malatya Ovası Var
Hikâyenin dikkat çeken yönlerinden biri de Malatya Ovası’nın bereketiyle ilişkilendirilmesi. Tarımın ve toprağın önemli olduğu geçmiş dönemlerde ortaya çıktığı düşünülen bu tür anlatılar, halkın doğaya ve üretime verdiği değeri de yansıtıyor.
Beydağı’nda uyuyan ermiş anlatısı da zaman içerisinde yalnızca gizemli bir hikâye olmaktan çıkarak Malatya’nın sözlü kültüründe yer eden efsanelerden biri haline gelmiş durumda.
Peki Ermiş Gerçekten Uyandı Mı?
Burada önemli bir ayrıntı bulunuyor: Bu anlatı tarihî bir olay olarak değil, yörede anlatılan bir efsane ve rivayet olarak değerlendirilmelidir. Ermişin gerçekten yaşadığına ya da uyandığına ilişkin doğrulanmış bir bilgi bulunmuyor.
Ancak hikâyenin yıllardır anlatılması, Beydağı’nın Malatya’nın kültürel hafızasındaki yerini gösteriyor.
