BABADAN KALAN MESLEKLE HAYATA TUTUNDU
Sivas kent merkezinde yaşayan Abdurrahman Doğan, çocukluk yıllarından itibaren tespih yapımıyla iç içe büyüdü. Babasının el matkabında öğrendiği tespih ustalığını bugün modern bir torna tezgahında sürdüren Doğan, engeline rağmen üretmeye devam ediyor.
1982 doğumlu Doğan, 11 yaşında geçirdiği bir ameliyatın ardından yüzde 80 oranında engelli kaldı. Buna rağmen çalışma hayatından kopmayan Doğan, 2005 yılında Jandarma Dikimevi’nde göreve başladı ve buradan emekli oldu.
EMEKLİLİK SONRASI YENİDEN ÜRETİM
Emekliliğin ardından boş durmak istemeyen Doğan, baba mesleği olan tespih ustalığına yöneldi. Kendi imalathanesini kurarak üretime başlayan Doğan, farklı malzemelerle tespihler yaparak geçimini sağlamaya başladı.
Doğan, yaptığı işin sadece bir meslek değil aynı zamanda bir sanat olduğunu vurguluyor. Ürünlerin malzemesine göre üretim süresinin değiştiğini belirten Doğan, bazı tespihlerin bir günde, bazılarının ise 10 güne kadar sürebildiğini ifade ediyor.
“BİNİ AŞKIN ESER ÜRETTİM”
Bugüne kadar ürettiği tespih sayısını tam olarak bilmediğini söyleyen Doğan, “Şimdiye kadar bini aşkın tespih yaptım. Ürettiklerim dünyanın farklı ülkelerine ulaştı” diyerek emeğinin sınırları aştığını dile getiriyor.
Farklı taşlar, ahşaplar ve özel malzemelerle üretim yapan Doğan, her bir tespihi ayrı bir emekle şekillendirdiğini söylüyor.
“ENGEL YÜREKTE VE DÜŞÜNCEDE OLUR”
Engelli bireylere ve ailelerine seslenen Doğan, en büyük engelin fiziksel değil zihinsel olduğunu vurguluyor. Azimle her şeyin başarılabileceğini belirten Doğan, şu ifadeleri kullanıyor:
“Engel yürekte ve düşüncede olmasın. Geri kalan tüm engeller aşılabilir. Anne babalar ‘çocuğum yapamaz’ demesin. Azim olursa başarı mutlaka gelir.”
AZMİN VE EMEĞİN ÖRNEK HİKAYESİ
Tüm zorluklara rağmen üretmeye devam eden Abdurrahman Doğan, hem engelli bireyler için hem de topluma ilham veren bir yaşam mücadelesi ortaya koyuyor. Baba mesleğini yaşatarak sürdüren Doğan, tespihi sadece bir ürün değil, aynı zamanda bir emek ve sabır sanatı olarak görüyor.