Malatya’da sebze tarlalarında gün boyu çalışan işçiler, ağır çalışma koşullarına rağmen aldıkları yevmiyeyle geçinmeye çalışıyor. Ancak tarladaki asıl sorun yalnızca işçinin kazancıyla sınırlı değil. Üreticinin artan maliyetlere karşı ürününü düşük fiyata satmak zorunda kalması, elde edilen geliri düşürürken bu durum işçi yevmiyelerine de yansıyor. Tarlada çalışan bir işçi, ürünün satılmadığında bozulma riski nedeniyle mecburen ucuza verildiğini belirterek
Bizden almazlarsa başka kişilerden alacaklar
sözleriyle piyasadaki rekabetin üreticiyi zor durumda bıraktığını anlattı. Peki, gün boyu tarlada çalışan işçiler ne kadar yevmiye alıyor?
Gün boyu tarlada çalışıyorlar
Malatya’da sebze üretiminin yapıldığı tarlalarda hasat mesaisi devam ediyor. Sabahın erken saatlerinde başlayan çalışma, ürünün toplanması, ayıklanması ve kasalara yerleştirilmesiyle gün boyunca sürüyor. Tarlada çalışan işçiler, özellikle sıcak havalarda fiziksel olarak yoğun bir mesai gerçekleştiriyor. Günlük kazançları ise yaptıkları işin yanı sıra üreticinin elde ettiği gelirden de etkileniyor.
Sahada konuştuğumuz bir tarım işçisi, günlük yevmiyesinin 1.350 TL olduğunu söyledi. İşçi, bu rakamın gün boyunca verilen emeğin karşılığı olduğunu belirtirken, üreticinin yaşadığı ekonomik sıkıntıların kendilerini de doğrudan etkilediğini ifade etti.
İşçinin anlattığına göre tarladaki en büyük sorunlardan biri ürünün değerinde satılamaması. Sebzelerin hasat edildikten sonra uzun süre bekletilemediğini belirten işçi, ürünün elde kalması durumunda bozulduğunu ve bu nedenle üreticinin elindeki ürünü bir an önce satmaya çalıştığını söyledi.
İşçi yaşanan durumu şöyle anlattı:
Ürünler satılmazsa bozulacak. Mecburen ucuza veriyoruz. Bizden almazlarsa başka kişilerden alacaklar.
Bu durumun üreticinin pazarlık gücünü azalttığını belirten işçi, alıcıların farklı üreticilerden ürün temin edebilmesinin fiyat konusunda üreticiyi zorladığını ifade etti.
Ürün ucuza gidince maliyet karşılanamıyor
Tarlada ürün yetiştirmek için yalnızca tohum ve işçilik gideri bulunmuyor. Gübre, ilaç, sulama, mazot, taşıma, kasa ve hasat gibi birçok kalem üreticinin maliyetini artırıyor. Ürün beklenen fiyattan satılmadığında ise üreticinin eline geçen para bu giderleri karşılamaya yetmeyebiliyor. İşçinin anlatımına göre bazı durumlarda üretici, yaptığı masrafı karşılayamadan ürünü elinden çıkarmak zorunda kalıyor.
Üreticinin zarar etmesi ise tarladaki işçiyi de etkiliyor. Çünkü ürünün satışından yeterli gelir elde edilemediğinde işçilik giderleri de üreticinin hesabında önemli bir kalem haline geliyor. Böylece tarladaki zincirin bir tarafında emeğinin karşılığını almaya çalışan işçi, diğer tarafında ise ürününü zarar etmeden satmaya çalışan üretici bulunuyor.
Tarım işçisinin dikkat çektiği bir başka nokta ise üreticilerin ürün fiyatları konusunda ortak hareket edememesi. İşçi, piyasada yeterli bir birliktelik oluşmadığı için üreticinin elindeki ürünü satabilmek adına farklı fiyatlara razı olmak zorunda kaldığını söyledi.
Bizden almazlarsa başka kişilerden alacaklar
sözleriyle durumu özetleyen işçi, üreticinin ürününü bekletme şansının da olmadığını ifade etti.
Özellikle çabuk bozulan sebzelerde zaman önemli bir faktör olarak öne çıkıyor. Ürün tarlada veya depoda bekledikçe kalite kaybı yaşanabiliyor. Bu nedenle üretici, istediği fiyatı bulamasa bile ürününü elinden çıkarmak zorunda kalabiliyor.
Tarlada emeğin karşılığı, pazardaki fiyata bağlı
Malatya’da tarlada çalışan işçinin anlattıkları, üretim zincirinin birbirinden bağımsız olmadığını gösteriyor. Ürünün tarladaki fiyatı, üreticinin gelirini etkilerken üreticinin geliri de işçilik maliyetlerine yansıyor.
Gün boyunca sebze toplayan işçi 1.350 TL yevmiye alırken, üretici ise ürününü satarken maliyetlerini karşılayacak fiyatı bulmaya çalışıyor. Ortaya çıkan tablo, tarlada çalışan işçinin de üreticinin de farklı noktalarda aynı ekonomik baskıyla karşı karşıya kaldığını gösteriyor.
Malatya’da hasat sezonu devam ederken tarlalarda binlerce kilo ürün toplanıyor. Ancak tarladan çıkan ürünün hangi fiyata satılacağı ve bu fiyatın üreticinin maliyetlerini karşılayıp karşılamayacağı, hem üreticinin hem de tarım işçisinin kazancını doğrudan belirliyor.
