ANNELER GÜNÜ
Annelerin emeğini tarif etmek oldukça zor. Anneler evlatlarına o kadar şefkatli
davranır ki. Bu yaklaşımı ancak erdemli vefakâr olan insanlar anlayabilir.
Aslında herkes anlarda bazı kadir kıymet bilmeyen, emeğe vefa göstermeyen
insanlar annelerin bu insancıl davranışını mecbur gibi görür. Allah muhafaza
buda büyük günah.
Annelerin ne kadar yüce bir yeri olduğunu bizlere Allah’ın kelamı olan, Kur-
anı kerim anlatıyor. Âlemlere rahmet gelen iki cihan ser veri, İslam’ın güneşi
rahmet Peygamberi Efendimiz Muhammed Mustafa’nın da bize sık sık
açıklamış olduğu gibi Anne haklarını hepimiz biliyoruz. Bizi dokuz ay karnında
gezdirip, doğurup sütüyle besleyip büyüten.
O da yetmeyip ta ki ayakta durduğu müddetçe, yavrularım diye feryat eden,
Annelerin hakkını ödemek ne mümkün. Çocukları okul çağına geldiği zaman
okula hazırlar. Okulda gelince eğer çocuğu iyi not alıp gelmişse mutlu olurlar.
Notu iyi değilse de sakince sabır et azimle çalış düzelir, yavrum diye yine
kırmadan öğüt verirler. Aslında en büyük sabırda azimde Annelerde.
Usanıp bıkmadan tüm zorluklara katlanarak çaba gösterirler. Her Annenin
hayali çocuklarını büyütüp onlara yuva kurup mutlu huzurlu olduğunu görmek.
Ne diyeyim şu son yıllarda her türlü imkana rağmen anneler yaşlanınca bir kısmı
derbeder oluyor. Bazı insanlar annelerini yaşlanınca huzur evine bırakıyor. Tabii
ki huzur evi de bir umut, orası kimsesi olmayan büyüklerimiz için.
Eliyle besleyip büyüttüğü, canım diye üzerine titrediği, çocukları olup da
huzur evine konulması zor ve acı. Bu gibi durumlar inşallah yaşanmaz. Hele bir
de bu son yıllarda yaşanan kadına şiddet, vicdan sahibi herkesi derinden üzüyor,
inşallah bu kadınlara şiddet bir an önce sonlanır, bir daha yaşanmaz diye umut
ediyorum. Yuvalar yıkılmaz, çocuklar yetim kalmaz, anneler ağlamaz. Bu
amansız olaylar bizim milletimizin geçmişine geleceğine yakışır bir iş değil.
Devlet büyüklerimiz bu anlamda büyük adımlar attı. İnşallah bu acı olaylar son
olur. Anneler huzur bulur. Keşke güzel işler yapılsa da bunları duymamış
oluruz. Diyorum, toplumun temeli olan annelerimiz mutlu yaşasın, üzülmesin,
kırılmasın, onlar mutlu olunca herkes mutlu olur.
Nikah kıyılırken ne söz veriyoruz. Dar günde zor günde, bir ömür beraber
olalım diyoruz. Vat ediyoruz, bizim bu sözlerimiz ne zaman böyle deyişti
bilemiyorum. Önceleri âşık olup yuva kurup, kısa bir süre sonra yuva yıkmak ne
kadar acı. Ne diyeyim efendim aynı zamanda çocuklarda mağdur, perişan
oluyor. İnsanların birbirine güveni kalmıyor, gerçek sevgi saygı ortadan
kalkmasın diye dua ediyorum. Yine burada görev, anne babaya düşüyor.
Çocuklarımıza, etrafımıza sabrı, saygı, sevgiyi anlatalım. Elimizden geldiği
kadar, ananelerimizi, geçmişteki aile bağlarımızın, durumunu çocuklarımızla
paylaşalım. Amca, dayı, hala, teyze deyince insana umut gelirdi. Hala, teyze
anne yarısı, amca, dayı baba yarısı derlerdi bizim büyüklerimiz.
Onların sözünün üstüne söz yoktu. Fakat onlar da her işimize koşarlardı,
insanlar düğünde, bayramda, tazede birlik sağlardı. Şimdide bitmiş değil, fakat
eskisi gibi değil. Yeni teknoloji ürünler çıktıkça ihtiyaçlar da çoğalmaya
başladı. Bazen düşünüyorum acaba ondan mı oldu. Herkes ek iştir, geçim
derdinde kendi işiyle meşgul oluyor. Birazda ondan insanlar birbiriyle az
görüşüyor. Yine de elimizden geldiği kadar selamlaşalım, konuşalım, birlik
olmaya çalışalım.
Bu karamsarlık, bir sis peresi kendi halinde güzel insanları üzüyor, yine de şu
cennet vatanımızda güzel insanlarımız da var, hamt olsun. Bu güzel insanlar
yanlış düşünen insanlara güzel örnek olacak, yine temeli sağlam yuvalar
kurulacak diyorum. Vefat eden annelere Allah’tan rahmet dilerim. On mayıs
gelince insanlar annelerinin elini öpüp duasını alınca ne güzel oluyor. Yaşayan
cümle annelerin, önümüzde ki Pazar günü gelecek anneler gününü en kalbi
duygularımla kutlar huzurlu, mutlu, sağlıklı, güzel günler geçirmelerini, nice
anneler gününü, sağ selim kutlamalarını diliyorum. Allah’a emanet olun.
Saygılarımla.
GÖNÜL GÖZÜM SENİ GÖRÜYOR ANNE
Bugün hayalimde seyrana daldım,
Gönül gözüm seni görüyor anne,
Ben kendi dünyamda biçare oldum,
İnsan mazileri arıyor anne.
Rüya mıdır, hayal midir bilmedim,
Sizden sonra çok ağladım gülmedim,
Gözlerimden akan yaşı silmedim,
Ah çektikçe gözüm doluyor anne.
Çiçeklere sordum, kuşlara sordum,
Bu güzel seyrana bakınca durdum,
Hayalimde seni çok güzel gördüm,
Sanki bana öğüt veriyor anne.
Anneler günün kutlu olsun anne,
Ruhun şad, kabrinde gül dolsun anne,
Her iki cihanda gülesin anne,
Mevla’m güzellikler veriyor anne.
Âşık Kaya der ki bende bilemem,
Bülbül der ki gül olmazsa gülemem,
Anıları yüreğimden silemem,
İnsan gün geçtikçe eriyor anne.
Osman KAYA
